Ο κήπος χωρίς αυταπάτες

Ναι σάπισε το μήλο σας
και πως να τα βγάλετε πέρα με σκουλήκια
αφού εσείς σκαρώσατε το χρέος σας
να τυφλώσετε ο ένας τον άλλον
αν και κάπου κάπου βλέπετε μακριά
γιατί τα σκουλήκια έχουν φτάσει στο μυαλό σας
που ξεχύθηκε καθώς περνούσατε τα τριαντάφυλλα
για κοινά άνθη.

νοέμβριος '09

Καρδιογραφήματα

Μια άφατη πνοή είμαι
μια αδυναμία για το πέρας
τη νύχτα ισοπεδώνω
με λίγη υπομονή
και μοναξιά καμωμένη
από ανίερη φρόνηση.


οκτώβριος '09

Δυνατή απόσταση

Κρύψου στο σύμπαν
να δυσκολευτώ
για να σε βρω.

οκτώβριος ΄09

ΔΙΑΠΙΣΤΩΣΕΙΣ ΜΙΑΣ ΥΠΑΡΞΗΣ ΛΑΣΤΙΧΟΥ

Πρέπει να ξέρεις ότι είσαι στο πάτωμα
για ν' απολαύσεις ουρανό.
*
Ο χρόνος καταργείται
όταν βαραίνει αδυσώπητα.
*
Ο χρόνος δε διαρκεί περισσότερο
απ' όσο φανταζόμαστε.
*
Αδύνατο να εκφράσω την αλήθεια μου
δε θά' χω τίποτα να κρύψω.
*
ομορφαίνουμε καθώς πονάμε και ξεχνάμε το σώμα μας
*
Τι δύσκολο να χωρίσουμε θάλασσες
με μία μας λέξη.


νοέμβριος '09

σκέψεις ενός ονείρου με πόδια

Ποτέ η έντασή μου
δε χώρεσε στις λέξεις.
*
κόλαση έγινα να σε χωρέσω
κι αχρήστεψα κάθε μου σύννεφο
*
Τρέχεις γεμάτος χρώματα

αρνείσαι κάθε τι που σε γέννησε

έρχεσαι πίσω για να δεις την άνοιξη

μα από τι προσπαθείς να ξεφύγεις
*
ποίηση είναι ένα φάντασμα
που φώλιασε στην ψυχή μας
και πετάει ένα ένα τα κομμάτια της


οκτώβριος '΄09

Ελεημοσύνη αγίου

Υποφέρω γιατί η ποίηση
δε θέλω να μου χρησιμεύει.

Υποφέρω γιατί στην ψυχή
βλέπω στίγματα.

Υποφέρω γιατί σαν σήμερα
δε θα είναι καμία μέρα.

Υποφέρω γιατί έπεσε η βροχή
κι εγώ έλειπα.

Αν υποφέρω.


18.10.09

Απρόσιτη

Φέρε μου λόγια να σε ντύσω
δεν μπορώ άλλο να με τυφλώνεις
είσαι απέραντα γυμνή


13/10/09

Εγωισμός

Επεμβαίνω στην οπτική σου
αναιρώ το μέλλον σου
ας είμαι εγώ αυτό
ποτέ δε θα γίνω ενδεχόμενο.


οκτώβριος '09

για μας που ζωντανεύουμε ίχνη

*
Αγαπάμε να ξεχνάμε
κι ευλογούμε την πνοή μας
αόμματοι.
*
Γράφουμε χάρη στο ανώφελο
και χάρη στο ανώφελο
πεθαίνουμε.
*
Σαρώνουμε
κι ενώνουμε
τα κύματα
του
φάρου.


οκτώβριος '09

Φτιασιδώματα

Πιάστηκε το μυαλό μας
σε απομεινάρια νύχτας
και μαγείας καμώματα
μας έφεραν ανυπεράσπιστους
να ψάχνουμε το πως
η χαρά μας έγινε κέρινο ομοίωμα.

3/10/09