Monday, October 19, 2009

Άφεση

Χρωστάμε πάντα κάτι από μας
για να γυρίσουν οι άλλοι το κεφάλι
και ν' απλωθεί η γη προς τα πάνω
καθώς βυθίζουμε το πάτημά μας
κι ασελγούμε στο χρόνο
που φτιάχνει θάλασσες
με την αθωότητα μικρού παιδιού.
Απρίλιος '09

4 comments:

Αθανασία Κρατημένου- Ειρήνη Σουργιαδάκη said...

http://www.youtube.com/watch?v=CzMMOwpEpvQ

Xairetismous

E.

Ανέστης Μ. said...

Θα διαλυθούμε μαζί, θά' μαστε η θάλασσα ε;
Ωραίο. Ευχαριστώ.

Anonymous said...

ν'απλωθεί η γη προς τα πάνω... τυχεροί όσοι το ζήσαμε.

ο χρόνος που φτιάχνει θάλασσες...μα πως να του το καταλογίσεις;
ασελγούμε πάνω σ'αυτή την αθωότητα.

πιστεύω στο χρόνο.όπως πιστεύω στα παιδιά. :)

ευχαριστώ γι'αυτό.
σου 'χα πει, θα ξαναπεράσω...

Ανέστης Μ. said...

anonymous,
το ακατολόγιστο έχει μόνο ο χρόνος.. και τα παιδιά. Να περνάς. :-)