Tuesday, November 27, 2012

Χωρίς εαυτό




Ερωτεύομαι τόσο εύκολα κάθε σου κίνηση

που το στερέωμα της ύπαρξης απλώνεται

κάπως σε περιμένω γύρω από σύννεφα

σε βλέπω να τυλίγεις τον καθαρό αέρα

με μια σταγόνα από σένα γίνομαι έκταση χαδιών

γίνομαι όπως είμαι τη στιγμή που οι ματιές μας υφαίνουν το κενό

και ξαναείμαστε εκτός αυτού.


13/1/10

1 comment:

varelaki said...

...τί ωραίο!