Wednesday, June 25, 2008

Διαιρέσεις

Μία σαφής λάμψη διάττοντα αστέρα είσαι στο ασυνάρτητο όνειρο όπου με θύελλες προσκυνάω τη χρηστή σου άχνη μέχρι να βγεις από μια αχιβάδα για να τη διαλύσεις στα εξ ων συνετέθη και διαμελισμένος να αναζητάω τα μέλη σου.
Χέρια του πάθους κρατάτε τη θέλησή μου.
Χέρια του θέρους οκνηρά με σέρνετε σε πρασινογάλανα όνειρα.
Χέρια του κόσμου αγκαλιάστε ό,τι παρέχει την αέναη κοσμική κίνηση κι ας κλονίζεται η χρηστοήθεια.
Χέρια οπλισμένα αν και σε έρεβη κάποτε βυθισμένα αιώνια θα φυλάτε τη γνήσια αγάπη.

7 comments:

b|a|s|n\i/a said...

αυτά τα χέρια. άστα να ακολουθήσουν το μυαλό

Freedula said...

Να ακολουθήσουν το μυαλό ή την ψυχή και τους πόθους που καίνε. Η Διαίρεση περιέχει την αποσύνθεση αλλά ταυτόχρονα την σοφία ότι η ολότητα μόνο έτσι ολοκληρώνεται.

Φαίδρα φις said...

γεια σου Ανέστη,
καλό καλοκαίρι
κράτα τη γνήσια αγάπη
τίποτα άλλο

φιλιά

Ανέστης Μ. said...

προς basnia,
μα θέλω δε θέλω το μυαλό εκφράζουν.. Καλώς σε βρίσκω κι εδώ.

προς freedula,
διαίρεση-απαρτίωση μάλλον είναι αυτό που εννοούμε και οι δύο, και χωρίς τη συνδρομή τους η ολότητα πάσχει από μονομανίες διαφόρων ειδών.

προς φαιδρα φις,
καλό καλοκαίρι φαίδρα μου!
Τα οπλισμένα χέρια συμβολίζουν ακριβώς αυτή τη γνήσια αγάπη σε ένα ποίημα του Ντεσνός. Ίσως σ'ενδιαφέρει αν δεν τον έχεις ήδη υπόψιν.
Την κρατάω, λοιπόν, με όπλα, που'χουν κάνες γεμισμένες λουλούδια και εκτελούν την πλήξη..

Δινονόη said...

Πολυ καλό αλλά δεν ξεπερνάει τις "Φένακες Παράλληλες" Καλο μεσημέρι

MAD said...

Πώς γίνεται το πάθος να κρατά τη θέληση? Σε μένα λειτουργεί αντιθέτως. Την απελευθερώνει. Της δίνει ύπαρξη, γέννηση

Ανέστης Μ. said...

δινονόη,
ευχαριστώ, προτιμήσεις είναι αυτές :)

mad,
λεώ κρατάει, ούτε τη συγκρατεί, ούτε τη φυλακίζει. Και φυσικά έρχονται τα χέρια που την καθοδηγούν μέσω του πάθους. Οπότε δε διαφέρουν πολύ οι άποψεις μας. Στη μετάφρασή το χάσαμε!